مولانا
آتشي نو در وجود اندر زديم
در ميان محو نو اندر شديم
نيک و بد اندر جهان هستي است
ما نه نيکيم اي برادر ني بديم
هرچه چرخ دزد از ما برده بود
شب عسس رفتيم و از وي بستديم
ما يکي بوديم با صد ما و من
يک جوي زان يک نماند و ما صديم
از خودي نارفته نتوان آمدن
از خودي رفتيم و انگه آمديم
قد ما شد پست اندر قد عشق
قد ما چون پست شد عالي قديم
بيست و نه حرفست بر لوح وجود
حرفها شستيم و اندر ابجديم
No comments:
Post a Comment