مولانا


کون خر را نظام دين گفتم
پشگ را عنبر ثمين گفتم

اندرين آخر جهان ز گزاف
بس چمن نام هر چمين گفتم

طوق بر گردن کپي بستم
نام اعلي بر اسفلين گفتم

حليه آدم و خليفه حق
بهر ابليس و هر لعين گفتم

زاغ را بلبل چمن خواندم
خار را سرو و ياسمين گفتم

ديو را جبرئيل کردم نام
ژاژ را حجت مبين گفتم

اي دريغا که کان نفرين را
از طمع چند آفرين گفتم

از خري بود آن نبد از خرد
که خر ماده را تکين گفتم

توبه کردم ازين خطا گفتن
همه عمرم بس ار همين گفتم