مولانا


اي آنک تو خواب ما ببستي
رفتي و به گوشه اي نشستي

ما را همه بند دام کردي
ما بند شديم و تو بجستي

گر خواب و قرار رفت غم نيست
دولت بر ماست چون تو هستي

چون ساقي عاشقان تو باشي
پس باقي عمر ما و مستي

اي صورت جان و جان صورت
بازار بتان همه شکستي

ما را چو خيال تو بود بت
پس واجب گشت بت پرستي

عقل دومي و نفس اول
اي آمده بهر ما بپستي

اين وهم منست شرح تو نيست
تو خود هستي چنانک هستي