و هر شام
چه بسا شام آخر است
و هر نگاه
اي بسا که نگاه يهودائي

اما به جست و جوي باغ
پاي
مفرساي
که با درخت
بر صليب
ديدار خواهي کرد
هنگامي که روياي انسانيت و رحم
در نظرگاهت
چونان مهي
نرم و سبک خيز
بپراکند