Thursday, September 02, 2004

حافظ

منم که شهره شهرم به عشق ورزيدن
منم که ديده نيالوده ام به بد ديــــــــدن

وفا کنيم و ملامت کشيم و خوش باشيم
که در طريقت ما کافري ست رنجيـــــــدن

به پير ميکده گفتم که چيست راه نجات
بخواست جام مي و گفت راز پوشيــدن

به مي پرستي از ان نقش خود زدم بر اب
که تا خراب کنم نقش خود پرستيـــــــدن

به رحمت سر زلف تــــــو واثقـــــم ورنـــــه
کشش چو نبود از ان سو چه سود کوشيدن

عنان به ميکده خواهيم تافت زين مجلس
که وعظ بي عملان واجب است نشنيدن

No comments: