Saturday, September 11, 2004

به اناهيتاي عزيزم

چندي قبل به دوست عزيزم اناهيتا قول داده بودم
که نقدي بر فيلمي بنويسم که براي نخستين بار
در اين فيلم نکته اي جالب مطرح ميشود .
امروز فرصتي دست داد که به اين قول خود عمل کنم

اندره تچين يکي از کارگردانهاي متفکر فرانسوي است که
بيشتر فيلمهاي او حول محور انسان و روان انسان ساخته
ميشود .
فيلم بسيار زيبائي دارد به نام ( فصل مورد علاقه من )‌
اين فيلم رابطه يک خواهر و برادر ميان سال و مادر انان است
کاترين دوونو نقش خواهر را بازي ميکند که زني است که
شوهر و بچه دارد
و دانيل اوتول نقش برادر را بازي ميکند که دکتر مجردي است
بهر حال انچه تچين در اين فيلم مطرح ميکند به نظر من سواي
مشگلات جهاني انسانها و روابط انان اين نکته است که به نظر
ميرسد هيچ يک از ما خود را به خانواده هائي که خود تشکيل ميدهيم
متعلق نميدانيم و تا لحظه مرگ متعلق به خانواده هائي
هستيم که در ان تولد يافته ايم !!!!
به اطراف خود نگاه کنيد اغلب ادمها حتي پس از ازدواج و داشتن
چندين بچه ميگويند -- دارم ميرم خونه مون .
که البته منظورشون خونه پدر و مادري خود انهاست
ولي همين ادمها از خانه اي که خود تشکيل داده انده اينگونه ياد
ميکنند -- ميائي بريم خونه من .
اختلاف اين مون و من در همان تعلق است که تولد به انسان ميدهد
اگر به اين نظريه دقت کنيم دلائل بيشمار اختلافات خانوادگي بين
زن و مردهاي ازدواج کرده و قهر هائي که به مجرد کوچکترين ناملايمي
به خونه مون زن يا خونه مون مرد و رفتنش به انجا ختم ميشود
ميتوانيد به روشني ببينيد .
در واقع براي توضيح بيشتر بايد اين گونه بگويم :
انسانها متعلق به خانواده اي هستند که در ان متولد شده اند
سپس خود خانواده اي تشکيل داده و ان خانواده خانواده اي است که
متعلق به فرزندان انان است و الي اخر ....
اغلب انسانها صرف نظر از فقر يا ثروت - مهرباني يا نامهرباني والدين
هنگامي که به خانه هاي قبلي خود ميروند در خود احساس تعلقي
ميابند که حتي اگر اين رفتن ها باعث ازار و تنش و نفرت انان شود
هرگز قادر به خود داري و ترک کامل ان خونه مون ها نخواهند بود
نکته ديگر هم اين که اگر بين برادر يک زن و شوهرش اختلافي بروز
کند عمدتا ان زن طرف برادر خود را ميگيرد
يا مرد طرف مادر و خواهر خود را ميگيرد
و اساسا براي اغلب خانواده ها عروس و داماد به گونه اي بيگانه حساب
ميشوند .

البته اناهيتاي عزيزم اين احتمالا يه تئوري است
ولي من پس از ديدن اين فيلم به اين مساله خيلي فکر کرده ام
و ميتونم بگم هشتاد در صد قبولش دارم .
برايت نام فيلم و کارگردان را مينويسم . شاد باشي نانا

Ma Saison Preferee. Andre Techine 1997

No comments: