Wednesday, September 15, 2004

کلام اخر

چندي قبل و بعد از ۲۲ بهمن عده زيادي از فعالين سياسي
خارج از ايران به ايران بازگشتند .
در بين اين گروه افرادي که تجربه و سواد کافي داشتند دور
هم جمع شده و گروهي به نام اتحاد چپ را تشکيل دادند
اين گروه که از افرادي چون مهدي خان بابا تهراني و بيژن
حکمت و بهمن نيرومند و کساني که به دليل احتمالا رفت
و برگشت به ايران نامشان را نخواهم نوشت دور هم جمع
گشته و بزرگترين دغدغه فکري همه انها ازادي و دموکراسي
بود .
بسياري از جلسات اين افراد در خانه من تشکيل ميشد اگرچه
خودم جزوي از انان نبودم .
خاطرم هست براي نمايندگي مجلس شوراي ملي اين چهار تا
و نصفي ادم که سرشون به کله شون مي ارزيد مهدي تهراني
را کانديد کردند و مقداري اطلاعيه و عکس او را چاپ کردند
ولي بدبختانه چون سمپاتي نداشتند و همگي افراد مهمي !!
بودند کسي نبود که اين اطلاعيه ها را به در و ديوار بچسباند
خاطرم هست شبي ساعت ۹ شب زنده ياد نوري دهکردي
که در جريان رستوران ميکانوس کشته شد به در خانه من امد
و گفت بيا برويم اين اطلاعيه ها را بچسبانيم
به او گفتم برو بابا دلت خوشه !!!!
البته بعدها فکر کنم کل ان اطلاعيه ها در شومينه يکي بجاي چوب
بکار رفت .
به هر حال اين گروه خبره پس از شروع کشت و کشتار خميني
يکي يکي ايران را ترک کردند .
در دوسه روز گذشته با اخباري که از اوضاع ميخوانم به نظرم
ميرسد که ايران مانند زني است که مانتوي اسلامي چرب و چيلي
به تن و يک جفت دمپائي پلاستيکي زشت کفش ملي به پا دارد
و در همان حال کلاه ايوسن لوراني به سر گذارده!!!!
متفکران ايراني همگي ول معطل هستند مانند ان کلاه ميمانند
که بايد از سر ان زن برداشت و در صندوقچه اي براي بعدها پنهان
کرد .
به نظر من نظر به اين که دوره دوره رجاله هاست هر کسي که سري
بر روي بدن دارد بايد ايران را ترک کرده و در گوشه اي به تحقيق و
تجسس براي بعدها بپردازد .
اين بازار مکاره اي که متاسفانه ميهن ماست بشدت بيمار است و
معجزه اي براي نجات ان لازم است
من يکي هم هرگز به معجزه اعتقادي نداشته ام . والسلام نانا

No comments: