Wednesday, September 15, 2004

بخشي از گفتگوي بهنام باوند پور با نعمت احمدي


نعمت احمدی: در این که فضای ايران دارد به فضايی نظامی تبديل می شود بحثی نداريم. مثلا الان در اسراييل وزير دفاعش لباس شخصی می پوشد و به عنوان يک فرد شخصی، اما در کادر نظامی، صحبت می کند. در امريکا همين وضع را می بينيم. ولی در ايران عکس قضيه است. می بينيم افراد نظامی، با تفکر نظامی، با انديشه ی نظامی می خواهند کار سياسی را انجام دهند. در اينجا بعد از انتخابات مجلس هفتم و به بهانه های مختلفی از قبيل ۱۸ تير و سالروزهای مختلف، فضای ايران تا حدودی فضای نظامی شده است. من خوف اين را دارم که محافظه کاران فعلا به خاطر جمع و جور کردن وضعيت خودشان و برخورد با اصلاح طلبها تن به نظامی ها بدهند و يا به نوعی با نظامی گری موافقت کنند و در نهايت اين نظامی گری يک فضای خاص امنيتی را به وجود بياورد که هم به ضرر محافظه کاران، هم به ضرر اصلاح طلبان و هم به ضرر مردم باشد. الان بحث تعقل سياسی ست. تا زمانی که در عرصه ی سياسی می توان گفتگو کرد، آوردن نيروی نظامی که يک نيروی بالقوه و بالفعل فيزيکی ست، به ضرر مردم است. ما الان در شرايطی نامتعادل هستيم و در آن قرار گرفته ايم که نيروهای نظامی وارد عرصه ی سياسی شده‌اند.

No comments: