Friday, February 03, 2006

مولانا


ساقيا چون مست گشتي خويش را بر من بزن
ذکر فردا نسيه باشد نسيه را گردن بزن

سال سال ماست و طالع طالع زهره ست و ماه
اي دل اين عيش و طرب حدي ندارد تن بزن

تا درون سنگ و آهن تابش و شادي رسيد
گر ترا باور نيايد سنگ بر آهن بزن

بنگر اندر ميزبان و در رخش شادي ببين
بر سر اين خوان نشين و کاسه در روغن بزن

عقل زيرک را بر آر و پهلوي شادي نشان
جان روشن را سبک بر باده روشن بزن

شاخها سرمست و رقصانند از باد بهار
اي سمن مستي کن و اي سرو بر سوسن بزن

جامهاي سبز ببريدند بر دکان غيب
خيز اي خياط بنشين بر دکان سوزن بزن

No comments: