مولانا


آفتابا بار ديگر خانه را پر نور کن
دوستان را شاد گردان دشمنان را کور کن

از پس کوهي بر آ و سنگها را لعل کن
بار ديگر غورها را پخته و انگور کن

آفتابا بار ديگر باغ را سر سبز کن
دشت را و کشت را پر حله وپر جور کن

اي طبيب عاشقان و اي چراغ آسمان
عاشقان را دستگير و چاره رنجور کن

اين چنين روي چو مه در زير ابر انصاف نيست
ساعتي اين ابر را از پيش آن مه دور کن

گر جهان پر نور خواهي دست از رو بازگير
ورجهان تاريک خواهي روي را مستور کن