مولانا
در ده شراب يکسان تا جمله جمع باشيم
تا نقشهاي خود را يک يک فرو تراشيم
ما طبع عشق داريم پنهان آشکاريم
در شهر عشق پنهان در کوي عشق فاشيم
خود را چو مرده بينيم بر گور خود نشينيم
خود را چو زنده بينيم در نوحه رو خراشيم
تا ملک عشق ديديم سر خيل مفلسانيم
تا نقد عشق ديديم تجار بي قماشيم
No comments:
Post a Comment