Wednesday, September 28, 2005

نيما يوشيج

ليک با ماست اگر مي پايد ٬
يا نمي پايد چيزي با ما
هيچ ناخواستن از حرمت بس خواستن است
بهر جنبيدن بسيارتري است
نه زجا جنبيدن
همچنان کز پي بيداري خواب
و ز پي ساعت طوفان زائي
خامشي در دل درياي پر آب
دلگشا هست جهان٬ چشم چرا بستن از آن ؟
آنکه نشناخته در زندگيش زيبائي ٬
نيست زيبائي در هيچ کجاش ٬
هرچه مي جويد از اينجا معني ٬
جلوه ميگيرد رويش با ما .
و آب بر چهره مي آميزد و رنگ .

No comments: