Monday, March 13, 2006
براي ملا حسني عزيزم
مولانا
امروز بت خندان مي بخش کند خنده
عالم همه خندان شد بگذشت زحد خنده
پيوسته حسد بودي پز غصه ولي اين دم
مي جوشد و مي رويد از عين حسد خنده
در من بنگر اي جان تا هر دو سلف خنديم
کان خنده بي پايان آورد مدد خنده
بر بسته و بر رسته غرقند درين رسته
تا با همگان باشد از عين ابد خنده
تا چند نهان خندم پنهان نکنم زين پس
هر چند نهان دارم از من بجهد خنده
ور تو پنهان داري ناموس تو من دانم
کن در سر هر مويت درجست دو صد خنده
هر ذره که مي پويد بي خنده نمي رويد
از نيست سوي هستي ما را کي کشد خنده
خنده پدر و مادر در چرخ در آوردت
بنمود بهر طورت الطاف احد خنده
آن دم که دهان خندد درخنده جان بنگر
کان خنده بي دندان در لب بنهد خنده
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment