حافظ


راهيست راه عشق که هيچش کناره نيست
آنجا جز آنکه جان بسپارند چاره نيست

هرگه که دل بعشق دهي خوش دمي بود
در کار خير حاجت هيچ استخاره نيست

ما را ز منع عقل مترسان و مي بيار
کان شحنه در ولايت ما هيچ کاره نيست

از چشم خود بپرس که ما را که ميکشد
جانا گناه طالع و جرم ستاره نيست

او را به چشم پاک توان ديد چون هلال
هر ديده جاي جلوه آن ماه پاره نیست

فرصت شمر طريقه رندي که اين نشان
چون راه گنج بر همه کس آشکاره نيست

نگرفت در تو گريه حافظ بهيچ رو
حيران آن دلم که کم از سنگ خاره نيست .