Friday, March 16, 2007

ای امید داغت به جیگرم مانده


خاک بر سر کسی که لای کتابها را باز نکرده
و زری مفت میزند !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

یک عدد فتوکپی عکس یک دختر بچه است
که این جانبم
اگر گمرگ دورش نینداخته باشد به عنوان کاغذ
پاره !!!!! لطفا در جایی بگذار که باقی هم
چشمشان به جمال نانا روشن شود .

ولی اما صبر کردم که بسته بهت برسد و بعد این
ماجرا را تعریف کنم که حرف مفت نباشه !!!!

روزی که برای فرستادن بسته به آدرست همانطور
که دیدی با نام فرستنده یک امریکایی !!!!
( هشیاری بکار بردم کسی مرا نشناسد !!!!)

به پست خانه رفته بودم در حدود بیست
دقیقه در صف بودم که بالاخره نوبتم رسید و در این هنگام
حدود چهل نفر در صف بودند و من به کنار زنی سیاه پوست
بسیار ریسیست !!!! رفتم به محض دیدن نام (( ایران ))
روی بسته نگاهی با نفرت به من کرد و گفت :
- این بسته این کار که به (( ایران )) میرود نیست برو عوضش
کن
بنده گفتم چشم و رفتم و عوضش کردم
به کنارش رفتم به شکل تعمدی مرا مدتی طولانی مشغول
کرد به بهانه سخن گفتن با مشتری که در این فاصله به جلوی
کانتر خوانده بودش
با صبوری ایستادم بالاخره مشتری رفت و بسته را روی میزش
نهادم
نگاهی کرد و با اشمئاز گفت :
اه اه این نیست که اون یکیه و با انگشتش به اون دورها اشاره
کرد
من رفتم و باز با صبر و حوصله بسته را عوض کردم
و این بار به بی ادبی به من گفت :
- برو سر صف واستا تا صدات کنیم !!!!

بنده رفتم سر صف ایستادم و در این هنگام مردی که این سر
سالن بود به من گفت نفر بعدی
و هنگامی که من به سوی او میرفتم ناگهان این زن سیاه پوست
از اون دور فریاد زد :
- نه نه نه این بسته نیست میخواد بفرسته (( ایراننننننننن))
و ایران را به شکلی گفت که خون به سرم زد و در حالی که دیگر
سر از پا نمیشناختم فریاد زدم

- شما کثافت های افریقائی - امریکائی که شب و روز در این مملکت
از ریسیزم ناله میکنید
خودتان ریسیست ترین انسان ها هستید
من یک سیتی زن امریکا هستم که میخواهم برای (( ایران )) بسته ای
بفرستم
و نام ایران به شما حالتی میدهد که مرا مدت تقریبا یک ساعت اینجا
بازی داده ای و نهایتا حتی این بازی را به نفر بعدی شش کانتر دورتر
از خود حواله میدهی
زنک ابله ریسیست ...من خودم یکی از قربانیان این رژیم جنایتکار اسلامی
ایران هستم
مردم ایران حسابشان با این جنایتکاران جداست


و تمامی مردم مانند برق گرفته ها مرا نگاه میکردند و ناگهان از پشت
کانتر رپیس شعبه پست خانه بیرون دویده و سعی در آرام کردن من
کرد
ولی مگر من آرام بشو بودم
صدای خود را پاپین آورده و نیم ساعتی راجع به مردم ایران و اسارتشان
در دست مشتی جنایتکار سخن چرانی کردم
و با کمک خود رئیس پستخانه یک عدد شکایت نامچه از این زنک مادر
جنده بد ترکیب درست کرده و در صندوق شکایت نامچه ها انداختم و
با بادی در گلو بدون پست کردن بسته ات از آنجا ( هوشیاری و ذکاوتم
به من این اجازه را نداد !!!!)
به یک پستخانه دیگر رفته و کارش را راه انداختم بدون ذره ای بی ادبی
به ساحتم ........................................................نانا

No comments: