Friday, December 16, 2005

باز هم خورده بورژواهاي گه !!


خوب دوستان شرابي نوشيدم و فکر کردم برايتان چه بنويسم
که ياد ماجرائي افتادم که براي همه ميتواند جالب باشد .

زماني که من از ايران خارج شدم نيمه هاي جنگ بود و اوضاع
خراب همه چيز کوپني بود و مساجد و مرغ و گوشت فروش ها
و بقالي ها براي مردم ايران خدائي ميکردند !! و براي پولدارها
هم که به کوپن نيازي نداشتند بازار بهجت آبادي بود و جنس هاي
خوراکي خارجي و تنها در تهران چند سوپر مارکت به شکل غرب
بود .
بنابر اين ميتوانيد مجسم کنيد که من با چه ذهنيتي از ايران رفتم
و هفت سال بعد که براي نخستين بار بازگشتم اگرچه وضع مالي
مردم بسيار بد بود ولي همه چيز به فراواني در دسترس مردم به
نرخ هاي بازار سياه وجود داشت .

خوب شما اين نوشته بالا را در خاطر داشته باشيد تا بروم بر سر
باقي ماجرا :

پسري که از دانشگاه صنعتي آريا مهر در رشته مهندسي شيمي
فارغ التحصيل شده بود و چندين سال در يکي از اين شرکت هاي
مهندسين مشاور کار ميکرد به دليل آبا و اجداد تاجر بازار داشتن
حوصله اش از گرفتن حقوق ماهيانه !! سر رفت و به دنبال بيزنس
رفت و زمان انقلاب فکر کنم يه کارخانه تريکو بافي درست کرد و
وضعش بد نبود .اين آخرين خبري بود که من از او داشتم .
هنگامي که به ايران آمدم بچه هاي دور و بر به من گفتند که فلاني
را يادت مياد گفتم آره و به من گفتند پولش از پارو بالا ميرود و خبر
نداري که چه ثروتمندي شده است .
و هر تابستان در باغ اختصاصي خود در کرج يک ميهماني براي تمامي
دوستان قديمي و همکارانش ميدهد و همه افراد تمامي سال تنها
انتظار اين ميهماني را ميکشند و اين ميهماني همين روزهاست تو
هم بايد بيائي !!!
گفتم - من هرگز هيچ جا بدون دعوت نميروم و علاقه اي هم به آمدن
ندارم به جز اين که همه بچه هائي را که سالهاست نديده ام خواهم
ديد .
کوتاه کنم شب بعد خود اين فرد به خانه مادرم زنگ زد و مرا هم رسما
دعوت کرد و قرار شد دو دوست با ماشين خود به من رايد بدهند .

حال برايتان چيزهائي را که از صبح تا آخر شب ديدم مينويسم تنها ياد
داشته باشيد اون ذهنيت وسط جنگ من از ايران را و سپس برخوردم
با مشتي خورده فاکينگ بورژواي نوو ريش !!!!!!!!

در اين ميهماني که از صبح روز جمعه اي براي صبحانه - نهار - عصرانه
شام مدعوين دعوت داشتند !!! دو دوست من مرا ساعت نه صبح از
خانه مادرم برداشتند و تا به آن باغ کرج برسيم ساعت ده و نيم بود در
خيابان جلوي خانه اين فرد ماشين ها پارک کرده بودند و از کميته دو
مامور تا خرخره به آنان رشوه داده در واقع مامور بودند که مواظب
کميته چي هاي ديگر باشند که براي شيتيلي به اين باغ نريزند !!!!!
باغ بسيار بزرگي بود که در آن زمين تنيس - زمين بسکتبال - زمين
واليبال - اطاقي نسبتا بزرگ که در آن ميز هاي بيليارد و پينگ پونگ
قرار داشت کنار در .و استخري بزرگ که جلوي ساختمان بود و از سطح
زمين با چند پله بالا ميرفت .
در تمامي باغ مردان با لباسهاي اسپرت و زنان کاملا بر عکس با
پيراهنهاي منجوق کاري و پولک کاري شب چون ابلهاني ميچرخيدند و
چشمتان روز بد نبيند ميلومباندن!!!!!
هنگامي که وارد ساختمان شدم ديدم دو ميز ناهار خوري هشت نفره
را به هم چسبانده و روي آن رو ميزي سفيد کشيده بودند و تا نزديک
سقف انبوهي از ميوه هاي فصل هرچه بخواهيد چو کوهي بالا رفته بود
روي صدها ميز تمامي شيريني هائي که تصور کنيد چيده شده بود و
در حياط پشت ساختمان شايد سي منقل روشن و خدمتکاراني مشغول
کباب کردن مرغ و کباب بودند و روي ديگ هائي بسيار بزرگ که روي
پريموس هائي بود هر نوع خورشتي که شما تصورش را کنيد مشغول
طبخ !!!!!!!
عده اي خدمتکار مشغول سرو مشروب و چاي و قهوه بودند .
من با چشماني تعجب زده اين همه اسراف و زياده روي و تظاهر را نگاه
کردم و اين افراد را هنگام غذا خوردن و معاشرت کردن با يکديگر زير
نظر گرفتم و به تئوري خود که خورده بورژواها گه تر از بورژواها هستند
بيشتر معتقد شدم .
در ساعت دو بعد از ظهر که تمامي مدعوين چونان گاو خورده بوده و هر يک
بي حال گوشه اي افتاده ولي دهان ها همچنان ور ور ميزد براي خلاصي
از اين صحنه هاي مشمئز کننده در باغ تنهائي قدمي زدم و سپس از
پله هاي کنار استخر بالا رفته و هنگامي که به کنار استخر مطلقا خالي از
هر کسي رسيدم در نيمه هاي آب پارچه قرمزي را تشخيص دادم و هنگامي
که کمي نزديک تر شدم با وحشت ديدم اين پارچه دست و پا دارد و کودکي
ميباشد با کله به درون استخر شيرجه زدم و کودک را خارج کرده و او را روي
شانه چپم از روي شکم انداخته و در حال دويدن فرياد کمک کنيد را کشيدم
حرکت هاي دويدني من و فشار که به شکم بچه آمد سبب شد که از دهانش
آب ها خارج و ناله اي کند آنگه او را روي زمين خواباندم و تنفس مصنوعي
دادم هنگامي که رنگ به صورتش بازگشت و زر زرش بلند شد او را به جمع
سپردم و تازه در اين لحظه مادر و پدر بچه در حال توي سر خود زنان به سمت
استخر ميامدند .
با خانم صاحب خانه به اطاق او رفته و لباس ساده اي از او گرفته پوشيدم
و پس از خشگ کردن موهايم بيرون آمدم
بچه را مادرش نبات داغ ميداد و هنگامي که من بيرون آمدم پدرش با کلي
دم و دستگاه فيلم برداري به سوي من آمد و پس از گفتن شر و ورهائي
که شما اله کرديد و بله کرديد به من گفت :
- ميخواهم از شما و اين ماجراي امروز فيلمي بگيرم که وقتي اين بچه
شانزده ساله شد به او نشان دهم !!!!!

نگاهي به او و زنش و بچه کردم و گفتم :
- ميدوني چيه داداش ...نميخواد براش از من فيلم بگيري !!!!! شما دو
تا اين بچه رو سالم به شونزده سالگي برسونين خاطره ساختن براش
پيشکشتون !!!

به هر حال دوستان عصرانه بر روي همان منقل ها جيگر و دل و قلوه کباب
کردند و سرو کردند و من حيران که اين مردم اين همه خوراک را کجايشان
جا ميدهند !!!!!!!
هنگامي که شب به خانه رسيدم با خود فکر کردم حقيقتا اين رژيم اسلامي
کاري کرده که اقليتي تا خرخره خورده و حيف و ميل کرده يک طرف
و اکثريتي گرسنه و محروم و بيگناه در طرف ديگر

اين بي عدالتي ها بايد بايد بايد پايان پذيرد تا همه به شکل نسبي چيزي
داشته باشند . به اميد آن روز .نانا

No comments: