الپر گرامي
در وبلاگش نوشته :

((نه. نه. نه.
نقل كردن اخبار و مطالب مربوط به اعتصاب كاركنان اتوبوس‌راني
اصلا به معناي سياسي كردن موضوع نيست. اين اعتصاب كاملا
صنفي است، حق آنهاست و كسي نبايد آن را سياسي تلقي كند.
حتي من با كارهايي مثل حمايت وبلاگي و اين حرفها هم خيلي
مخالفم؛ آن هم از آن طرف آبها! اين كارها كمكي به برآورده شدن
خواسته‌هاي اين قشر نمي‌كند. اتفاقا كارشان وقتي زيباست كه
صنفي بماند اما اين صنفي بودن چيزي از جديتش كم نكند، بلكه
تا آخر متحد پاي حرفشان بايستند))

سخناني که الپر بيان کرده به نظر من کاملا درست است .
مطلقا نبايد خواسته هاي صنفي را سياسي کرد . با صنفي باقي ماندن
اين اعتراضات و خواسته ها اون گرس روتي که غربي ها ميگويند قدرت
بيشتري يافته و براي گروه هاي ديگر اجتماعي بدون ترس و وحشت
دري باز ميشود براي خواسته هاي صنفي خود و زنجيره به هم پيوسته
اين اعمال است که رژيم را فلج و مجبور به کنار رفتن خواهد کرد .

از تمامي اعتراضات بايد بايد بايد حمايت کرد ولي سياست را به آنان با هزار من
چسب نچسبانيد٬ بگذاريم هر گروهي مستقل نفس بکشد . نانا