سهراب سپهري
در باغي رها شده بودم
نوري بيرنگ و سبک بر من وزيد
آيا من خود به اين باغ آمده بودم ؟
و يا باغ اطراف مرا پر کرده بود ؟
هواي باغ از من ميگذشت
و شاخ و برگش در وجودم مي لغزيد
آيا اين باغ
سايه روحي نبود
که لحظه اي بر مرداب زندگي خم شده بود ؟
No comments:
Post a Comment