به يکتادلم همچون قلم آمــــد در انگشتان دلـــــــــــداري
که امشب مي نويسد زي نــــويسد بـــــاز فرداري
قلم را هم تراشـــــد او رقـــاع و نسخ و غيــــر آن
قــــــلم گويد که تسليمم تو داني من کيم بــــاري
نيارد آن قلم گفتن بـــــه عقل خـــــويش تحسيني
نداند آن قـــــلم کردن بـــــه طبع خويش انـــــکاري
اگر او را قلم خـــــوانم وگــــــر او را علم خوانــــــم
درو هوش است و بيهوشي زهي بيهوش هشياري
نگنجد در خـــــرد وصفش که او را جمع ضـدين ست
چه بـــــي ترکيب ترکيبي عــــجب مجبـــور مختاري
مولوي
No comments:
Post a Comment