به يکتاتـــو آن ماهي که در گــردون نگنجي
تـــــــو آن آبي کـه در جيحون نگنجي
تـــــو آن دري که از دريـــــا فزونـــي
تـــو آن کوهي که در هـامون نگنجي
چه خوانم من فسون اي شاه پريــان
که تــو در شيشه و افسون نگنجــي
تو خورشيدي قبايت نـور سينه ست
تــو انــــــدر اطلس و اکسون نگنجي
تو معجوني که نبــــــــــود در ذخيره
ذخيره چيست در قانـــــــون نگنجي
بگويد خصم تا خـــود چـــــون بود اين
تــــــو از بي چوني و در چون نگنجي
چنين بــــــــــودي در اشکم گاه دنيا
بگنجيدي ولي اکنـــــــــــون نگنجي
مخــــوان در گوشها اين را خمش کن
تــــو اندر گوش هــــر مفتون نگنجي
مولوي
No comments:
Post a Comment