Thursday, July 01, 2004

رزباد

در پاريس کافه هاي بخصوصي هست که تقريبا غير از دانشجو ها و
روشنفکرا کسي نميشناسه و نميره چون خيلي محيط خاصي داره
يکي از ان کافه ها که بيشتر شبيه باره تا کافه که ان سالهائي که من
انجا بودم پاتوق بود اسمش رزباد بود .
در سال ۱۹۷۴ شبي در رزباد با يک مرد کامبوجيائي که در پاريس درس
ميخواند و از سران جنبشهاي دانشجوئي بود و بسيار بسيار باسواد
اشنا شدم مدتي گپ زديم و چون ان روزها بيشتر دانشجويان
کامبوجيائي به کامبوج برگشته بودند و قدرت گرفتن پل پوت خيلي به
هيجان اورده بودشون از او پرسيدم خيال بازگشت به وطن نداري .
نگاهي به من کرد و گفت نه انها هم که رفته اند يا بزودي باز خواهند
گشت يا به اغوش مرگ خواهند شتافت .
اين روزها خيلي به ان مرد کامبوجي فکر ميکنم و ويژن منحصر به فردش
وقايعي که در ايران ميگذره خيلي بو داره هيچکس نميدونه چه خواهد
شد بعضي وقتها احساس ميکنم همه شرايط براي ظهور بناپارت يا
يک قلدر نظامي داره فراهم ميشه .
يادمه يه خبرنگاري از مائو تسه تونگ پرسيد نظرت راجع به انقلاب کبير
فرانسه چيه
مائو پاسخ داد :
هنوز زوده که ادم بگه !!!!!!!
در مورد انقلاب اسلامي هم بنظر ميرسه ما بايد بگيم هنوز زوده که
نظر بديم !!!!! نانا

No comments: