به اميد ميلاني
با ياد و خاطره زهرا کاظمي

در سال ۱۹۶۹ يک کارگردان ايتاليائي به نام اليو پتري فيلمي ساخت
به نام محاکمه شهر وندي که از هر سوظني مبرا است .
(Investigation of a citizen above suspicion)
در اين فيلم جان ماريا وولونته نقش يک مقام عالي رتبه پليس را داشت
که با نقشه قبلي و با جاگذاردن کلي سرنخ به عمد معشوقه خود را
به طرز فجيعي ميکشد و با کل سيستم قضائي ايتاليا وارد بازي موش
و گربه ميشود .
کارگردان در اين فيلم نه يک مورد قتل بلکه يک موقعيت سياسي را مورد
بررسي قرار ميدهد و نشان ميدهد که اين حادثه ميتواند در هر جائي از
جهان اتفاق بيفتد .و سئوالي که مطرح ميکند اين است :
چه کسي مراقب مراقب خواهد بود !!!!!
کاراکتر فيلم در صحنه اي قبل از کشتن معشوقه خود به او ميگويد :
هنگامي که پليس با شهر وندان مانند مجرم رفتار ميکند همه کس تبديل
به يک کودک ميشود و اتوريتي نقش پدر را بازي ميکند و اگرچه خود او
همواره نقش پدر را بازي ميکرده ولي در عين حال هميشه ارزو داشته که
بتواند مانند هر شهر وند ساده اي قادر به اقرار گناهان خود باشد .
و اين دليلي است که مرتکب قتل و جا گذاردن کلي دليل و مدرک براي دستگيري
خود مينمايد ولي در عوض تنها با پشت دستي کوچکي از طرف مقامات بالا روبرو
ميشود .
فيلم با جمله اي از کافکا پايان ميپذيرد که ميگويد:
خدمتکاران قانون ماورا قانون هستند و بهمين دليل ماورا سوظن
(The servant of the law are above the law and therefore
above suspicion)Kafka