مولانا

عشق مرا بر همگان بر گزيد
آمد و مستانه رخم را گزيد

شکر کز آن کان زر جعفري
روي مرا نادره گازي رسيد

بـــــاد تکبر اگرم در سرست
هم ز دم اوست که در من دميد

باده فراوان و يکي جام ني
بوسه پياپي شد و لب ناپديد