پشتکار و ممارست
در مقوله ادبيات و سينما دو نکته اصلي را همواره بايد مد نظر داشت
اين که نويسنده يا فيلمساز
چه ميخواهد بگويد ؟
و آنرا چگونه ميگويد ؟
اين دو جوهره اصلي هر شاهکار هنري و وسيله تفکيک يک اثر خوب
از متوسط يا بد است .
عباس کيارستمي فيلمساز خوب ايراني سه فيلم دارد که من اين سه
فيلم را تريلوژي کيارستمي مينامم
اين سه فيلم عبارتند از:
خانه دوست کجاست ؟
زير درختان زيتون
زندگي و ديگر هيچ
سخن کيارستمي در هر سه اين فيلم ها چيزي جز داشتن پشتکار و
ممارست در زندگي نيست .
در خانه دوست کجاست ؟ کودکي با تلاش فراوان در صدد رساندن دفترچه
تکاليف مدرسه دوستي است و وا نميدهد .
در زير درختان زيتون - مرد جواني در تلاش خواستگاري از دختر محجوب و
کم حرفي است و وا نميدهد .
در زندگي و ديگر هيچ - فيلمسازي در جستجوي يافتن کودکاني که
ميشناخته پس از زلزله اي بزرگ و کشته شدن بسياري است .
کيارستمي با صحنه پاياني فيلم زندگي و ديگر هيچ که ماشين رنوئي را
در برابر دوربين ثابت نشان ميدهد که با گاز دادن و قار و قور فراوان سعي
به رفتن در جاده اي سر بالائي ميکند و نميتواند لحظه اي ماشين را از
کادر دوربين خارج ميکند و پس از مدتي سکوت ناگهان همان ماشين که
بالاخره موفق به بالا کشيدن خود شده به کادر وارد شده از جلوي دوربين
به جاده مارپيچ رفته و به بالاي تپه رسيده و به راست مي پيچد و از کادر
دوربين خارج ميشود .
آنچه کيارستمي به ما ميگويد مهم است و نحوه اي هم که آنرا ميگويد
بسيار زيباست . مگه نه ؟ نانا
No comments:
Post a Comment