وای بر نانا
برای همه انانی که نوشته های مرا میخوانند .

دوستان و دشمنان میدانید چرا هر روز میائید و نوشته های مرا میخوانید
چون نوشته های من مثل یه اتشه که هم شما را میترسونه و هم میل
غریبی دارید که بهش نزدیک بشید .
چون همه تون چه دشمن و چه دوست میدونید که یکی به یکیش حقیقیه
چون همه تون میدونید هیچ نویسند ادبی قادر نیست چیزی را که چشم
انسان می بیند این چنین تشریح کند و به همین دلیل از قلب بیرون میاید
این حس دو چیز را نشان میدهد .
۱- شما همگی چه دشمن چه دوست حقیقت را دوست دارید .
۲- و در این حقایقی که میگویم غیر از کنجکاوی انان به اینکه من چه میگویم
منظورم دشمنان من است یه جائی من یه رگ را در وجود این دشمنان فشار
میدهم.
حال میخواهم سئوالی از شما بکنم
این طور که از پشت کانتر فهمیدم من روزی بطور متوسط حدود صد ویزیتور
دارم فرض میکنم هشتاد نفر کسانی هستند که از من بدشان میاید .
ولی بیست نفر باید مرا دوست داشته باشند که مرا میخوانند .
پس چرا هیچ یک از شما ناکسان یکبار هم شده برایمی سلام علیکی
نگذاشته اید ایا همه این صد نفر کسانی هستند که از من بدشان میاید
وای که اگر اینجور باشد که کهکشانها باید به داد من برسند !!!!!! نانا