مولانا


اي يار قلندر دل دلتنگ چــــــرائي تو ـــــــ از جغد چـــه انديشي چون جان همائي تو
بخـــرام چنين نازان در حلقه جانبازان ـــــــ اي رفته برون از جــــــا آخر بــــه کجائي تو
دادست ز کان تو لعـــــــل تو نشانيها ـــــــ آن گـــوهر جــــــاني را آخـــــــر ننمائي تو
هر روز بر آئي تو با زيب و فر آئي تــو ـــــــ در مجلس سرمستان با شور و شر آئي تو
شمس الحق تبريزي اي مايه بينائي ـــــــ نــــــاديده مکن ما را چـــــون ديده مائي تو